«Οι Νόμοι Των Συνόρων» του Χαβιέρ Θέρκας

Αυτό το βιβλίο εξιστορεί τον θρύλο ενός ανθρώπου. Τον θρύλο που έγινε μύθος. Και αφήνει τον αναγνώστη με μια πικρή γεύση στο στόμα για την κατασκευή των θρύλων. Για την πραγματική διάσταση των γεγονότων και της ίδιας της ιστορίας. Για τα όρια ανάμεσα στη μυθοπλασία και στην πραγματικότητα.

Η αρχή, αλλά και το στήσιμο του βιβλίου με τη μορφή μικρών συνεντεύξεων προκειμένου να αποκαλυφθεί ο μύθος, μου θύμισε το «Συνέντευξη μ’ έναν βρικόλακα» της Αν Ράις. Εκεί που ο Λούις μιλά για τον Λεστάτ, τον μέντορά του. Μου θύμισε επίσης και το «Στάσου Πλάι μου», του Στίβεν Κινγκ, βιβλίο που ανέδειξε μοναδικά το πέρασμα απ’ την εφηβεία στην ωριμότητα μιας παρέας παιδιών.

Βρισκόμαστε στην Ισπανία του 1978, τρία μόλις χρόνια μετά την πτώση της 35χρονης δικτατορίας του Φράνκο. Τόπος δράσης είναι η Χερόνα, μια επαρχιακή πόλη της Καταλωνίας. Εκεί ζει ο Ιγνάθιο, ο αφηγητής, ένα 16χρονο αγόρι, θύμα επαναλαμβανόμενου bullying απ’ τους συμμαθητές του. Λίγα μέτρα πιο πέρα απ’ το σπίτι του κυλάει το ποτάμι και στην άλλη άκρη του βρίσκονται τα λυόμενα, οι φαβέλες της πόλης. Εκεί ζουν ο Γαλανομάτης, η Τέρε, ο Χοντρός, ο Δράκουλας, ο Γόπας, τα παιδιά ενός κατώτερου θεού.

Ο Ιγνάθιο θα μπλεχτεί στην παρέα τους που θα τον αποδεχθεί μ’ έναν δικό της, ξεχωριστό τρόπο. Θα περάσουν ένα καλοκαίρι κάνοντας μικροκλοπές που σύντομα θα εξελιχθούν σε κανονικές κλοπές, ένα καλοκαίρι με μπάφους, σεξ και ντίσκο, ένα καλοκαίρι ανεξαρτητοποίησης και προσωπικής επανάστασης σε μια χώρα που παλεύει να βρει τα δημοκρατικά της βήματα και ν’ αποτινάξει από πάνω της, τρεις και πλέον δεκαετίες Χούντας.

Με τις περιπέτειές τους τελειώνει το πρώτο μέρος του βιβλίου. Τους συναντάμε ξανά στο δεύτερο μέρος, είκοσι χρόνια μετά.

Ο Γαλανομάτης έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στη φυλακή και έχει γίνει μύθος. Επί χρόνια η προσωπικότητά του απασχολεί τα ΜΜΕ, έχει γράψει τα απομνημονεύματά του, έχουν γυριστεί ταινίες για χάρη του και για την περιπετειώδη ζωή του, είναι ένας αντίστοιχος Ρωχάμης της Ισπανίας.

Η μεταγωγή του στη φυλακή της Χερόνα θα φέρει μπροστά του τον Ιγνάθιο, που είναι πια γνωστός ποινικολόγος και ο οποίος θα κληθεί να τον υπερασπιστεί στις δεκάδες δίκες που τον περιμένουν. Από κοντά θα βρεθεί και η Τέρε, αλλά και η ανάμνηση εκείνης της εφηβικής παρέας, η οποία δεν υπάρχει πια. Κανείς δεν είναι ίδιος.

Εδώ λοιπόν το βιβλίο… μαρσάρει και ο Θέρκας δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Τι είναι μύθος; Πώς καταρρίπτεται; Είναι η ελευθερία το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου; Μπορεί ο κάθε άνθρωπος να διαχειριστεί την ελευθερία του; Μπορεί η ελευθερία να γίνει θύμα των επιλογών ενός ανθρώπου που διαλέγει την ιδρυματοποίησή του; Πόσο έτοιμοι είμαστε να ζήσουμε ελεύθεροι; Πόσο φοβόμαστε τα όρια της ελευθερίας μας;

Όλα τούτα τα ερωτήματα ξεπηδάνε το ένα μετά το άλλο πίσω απ’ τις σελίδες και το μυθιστορηματικό πλαίσιο, την ώρα που η γραφή του Θέρκας αναδεικνύει τη ματαιότητα μιας χαμένης ζωής που σπαταλήθηκε σε λανθασμένες επιλογές. Αλλά και πάλι, η αμφισβήτηση δεν έχει τέλος. Τί είναι λάθος και τί σωστό; Πόσο υποκειμενικά αντικειμενικοί είμαστε απέναντι στη θεώρηση των πραγμάτων; Μύλος. Αλλά μύλος είναι και η ζωή η ίδια, οι άνθρωποι, οι ιστορίες τους, τα συναισθήματά τους.

xavier2

«Οι Νόμοι Των Συνόρων» του Χαβιέρ Θέρκας

Μετάφραση: Γεωργία Ζακοπούλου

Εκδόσεις Πατάκη, 2015

σελ. 521

ΠΗΓΗ: www.artcoremagazine.gr

Αρθρογράφος: Δημήτρης Τερζής

(9)